تعدادی از این بیماری ها به قرار زیرند:

Leukoencephalopathy-PML
PML، اختلالی عصبی است که موجب تخریب میلین، غشای چربی محافظ سلول های عصبی مغز و نخاع می شود و به عنوان ماده سفید سیستم عصبی مرکزی (CNS) نیز شناخته می شود. این بیماری بر اثر ویروسی به نام JV، به وجود می آید. نام این ویروس از ابتدای اسم بیماری که اولین بار به آن مبتلا شد، گرفته شده است. این ویروس بسیار شایع است و در 85درصد جمعیت بزرگسال وجود دارد. در افراد سالم غیرفعال است و تنها زمانی که سیستم ایمنی بدن به شدت ضعیف شده باشد مثل کسانی که مبتلا به ایدز یا بدخیمی های هماتولوژیکی هستند و در دریافت کنندگان اعضای پیوندی که برای جلوگیری از عدم پذیرش عضو پیوندی، داروهای ایمنی- بازدارنده مصرف می کنند موجب بیماری می شود. از هر 200هزار نفر تقریبا یک نفر به PML مبتلا می شود.

Paraneoplastic Neurologic Syndromes-PNS
سندروم عصبی پارانئوپلاستیک (PNS)، سیستم عصبی (مغز، نخاع، اعصاب و ماهیچه ها) بیماران سرطانی را تحت تاثیر قرار می دهد. واژه paraneoplastic یعنی سندروم عصبی به دلیل خود تومور ایجاد نشده بلکه به دلیل واکنش های ایمنی که تومور ایجاد می کند به وجود می آید. سیستم ایمنی نرمال بدن، این تومور را به عنوان مهاجم تصور می کند. وقتی که این اتفاق می افتد، سیستم ایمنی با استفاده از آنتی بادی ها و لنفوسیت ها برای مقابله با این تومور، پاسخ دفاعی می دهد. نتیجه این است که سیستم ایمنی خود بیمار باعث خسارات جانبی به سیستم عصبی می شود که گاهی بسیار شدید است. در بسیاری از بیماران، آسیبی که از سوی این پاسخ ایمنی به سیستم عصبی می رسد بسیار فراتر از آسیبی است که به تومور وارد می شود. تاثیرات PNS گاهی دایمی بوده و گاهی به طور کامل مرتفع می شود.
 

Dercum’s Disease
بیماری درکوم، اختلال بسیار نادری است که با رشد بافت چربی (لیپوماس) به صورت دردناک همراه است. این رشد عمدتا در بالای بازوها و ران رخ می دهد و زیرجلدی است. درد همراه با این بیماری اغلب بسیار شدید است. بیماری درکوم در بزرگسالان و عمدتا زنان شایع بوده و گاهی با اضافه وزن، افسردگی، بی حالی و گیجی همراه است. علت دقیق بیماری درکوم نامشخص است.

Familial Idiopathic Basal Ganglia Calcifications) Fahr’s Disease)
بیماری Fahr یک اختلال عصبی همراه با رسوب کلسیم (کلسیفیکاسیون) و از دست دادن سلول های مربوطه در نواحی خاصی از مغز مثل گانگلیون بازال است. این شرایط مرسوم به ایدیوپاتیک بازال گانگلیا کلسیفیکاسیون یا IBGC است چراکه هیچ توضیح واضحی برای چنین رسوب کلسیمی در این نواحی مغز (ایدیوپاتیک) وجود ندارد. علایم مربوطه شامل زوال تدریجی توانایی های شناختی (دمانتیا) و از دست دادن مهارت های حرکتی است. همزمان با تشدید بیماری، بیماران با فلج و از کارافتادگی به دلیل افزایش سفتی ماهیچه ها و محدودیت های حرکتی (فلج انقباضی) مواجه می شوند.
 

Neuromyelitis Optica) Devic’s disease)
Neuromyelitis Optica که به عنوان بیماری Devic (DD) شناخته شده است، اختلالی مزمن در بافت عصبی است که همراه با عفونت عصب بینایی و عفونت نخاع (myelitis) است. دو نوع از این بیماری وجود دارد. در نوع اول که شیوع کمتری دارد، حملاتی در فواصل زمانی کوتاه وجود دارد اما بعد از اولین حمله، عمدتا تکرار می شود. درنوع دوم که شایع تر است، حملات تکراری رخ می دهد و فاصله بین حملات ممکن است هفته ها، ماه ها یا سال ها باشد.

Tardive Dyskinesia
Tardive Dyskinesia، اختلال عصبی حرکتی غیرارادی است که به دلیل استفاده از داروهای گیرنده دوپامین که جهت درمان مشکلات روانی یا گوارشی تجویز می شوند، ایجاد می شود. استفاده طولانی مدت این داروها باعث ایجاد اختلالات بیوشیمیایی در منطقه ای از مغز به نام جسم مخطط می شود. دلیل ابتلا به این بیماری در برخی از کسانی که چنین داروهایی را مصرف می کنند شناخته شده نیست. Tardive

Dystonia Landau Kleffner Syndrome
سندروم (Landau Kleffner (LKS، باعث از دست دادن درک و بیان کلامی (آفازی) به دلیل اختلال شدید الکتروانسفالیک (EEG) است و اغلب منجر به تشنج می شود.
 

Alpha-1-Antitrypsin Deficiency) A1AD)
نقص آنتی تریپسین آلفا-1 (A1AD) اختلالی ارثی است که همراه با سطح پایین پروتئینی به نام آنتی تریپسین آلفا-1 (A1AD) در خون است. این نقص منجر به مستعد بودن شخص به ابتلا به انواع بیماری ها مخصوصا امفیزما، بیماری کبدی یا در موارد نادر، بیماری پوستی به نام پانی کولیتیس می شود. نقص A1AD به پروتازها که نقش شکستن پروتئین را بر عهده دارند اجازه می دهد به بافت های مختلف بدن حمله کنند که منجر به تغییرات مخرب در شش ها (emphysema) و آسیب به کبد و پوست می شود.

Cyclic Vomiting Syndrome) CVS)
سندروم استفراغ گردشی (CVS)، اختلالی نادر است که همراه با حملات شدید تشنجی و استفراغ است. هر حمله ممکن است چند ساعت تا چند روز طول بکشد و بعد بیماران یک دوره بدون تشنج را سپری کرده و سپس این حملات دوباره آغاز می شوند. علایم دیگر این بیماری، رنگ پریدگی، بی رمقی، دردهای شکم و سردرد است. در برخی از کودکان مبتلا این بیماری ت شدید شده و در برخی دیگر با افزایش سن به میگرن تبدیل می شود. این بیماری بیشتر در کودکان مشاهده می شود. دلیل اصلی این بیماری ناشناخته است. 

(Spinal Muscular Atrophy (SMA
آتروفی عضلانی نخاعی (SMA) به اختلالات ارثی گفته می شود که به دلیل از دست دادن سلول های عصبی خاصی به نام نورون های حرکتی ایجاد می شوند. نورون های حرکتی، ضربات عصبی را از مغز یا نخاع به ماهیچه ها یا بافت های غددی منتقل می کنند. از دست دادن این نورون ها منجر به ضعف فزاینده ماهیچه ها و آتروفی خصوصا در شانه ها و پشت می شود.